Jednostka wojskowa 1328 - Dawne koszary kawaleryjskie na Leszczynach zostały oddane do użytku 9 września 1903 r., będąc drugimi po koszarach piechoty na Górnym Przedmieściu. Od 1955 r., kiedy koszary na Górnym Przedmieściu zostały zaadaptowane na szpital, stały się jedynymi obiektami wojskowymi na terenie miasta. Jednostkę rozbudowano w okresie międzywojennym i w latach PRL, tak że dziś obejmuje obszar o powierzchni 93750 m2 pomiędzy ul. Bardowskiego, Leszczyńską, Bora-Komorowskiego i rzeką Białą. Obecnie stacjonuje w niej 18 Bielski Batalion Desantowo-Szturmowy im kpt. Ignacego Gazurka.

Biała - Biała (w górnym biegu Białka) – rzeka w południowej Polsce, prawy dopływ Wisły. Długość rzeki wynosi 28,6 km, a powierzchnia dorzecza – 139 km². Jej źródłowe potoki wypływają ze stoków gór Beskidu Śląskiego: Klimczoka, Szyndzielni i Magury na wysokości ok. 800 m n.p.m. Rzeka przepływa przez Pogórze Śląskie, uchodzi w Dolinie Wisły w obrębie Czechowic-Dziedzic, na wysokości 242 m n.p.m. W dolnej części doliny Białej znajduje się kilka kompleksów stawów. Główne dopływy: Olszówka, Straconka, Niwka, Krzywa i Kromparek. Ważniejsze miejscowości nad Białą to: Bystra, Bielsko-Biała oraz Czechowice-Dziedzice. Przez wiele wieków Biała była i jest rzeką graniczną, rozdzielającą historyczne tereny Śląska i Małopolski. Początkowo stanowiła granicę pomiędzy dawnymi diecezjami: wrocławską i krakowską. Od 1316 roku granica początkowo między śląskimi księstwami: cieszyńskim (od 1572 r. wyodrębnionym z niego państwem bielskim) i oświęcimskim, potem po inkorporacji tego ostatniego do Korony w 1456 – między Królestwem Polskim a ziemiami korony czeskiej. W czasie rozbiorów od 1772 roku rozdzielała prowincje imperium Habsburgów: Galicję i Śląsk Austriacki. Po II wojnie światowej do 1950 roku granica między województwem śląskim i krakowskim.