Główna 30 - Modernistyczna kamienica została zbudowana przez Eugena Fuldę na miejscu starszego budynku z 1889 r.

, mieściła sklep tekstylny Textilia Igo Wechslera oraz prowadzony przez właściciela sklep The Gentelman Mode, w którym sprzedawano kapelusze, koszule, krawaty, parasole i laski, a także odzież skórzaną. Okupacyjne przeżycia rodziny Waltera Hupperta, syna właściciela, opisał Arnold Zweig w książce "Przesmyk ku wolności" z 1949 r. Po II wś. w dwóch sklepach umieszczono galanterię i sklep z wydawnictwami muzycznymi firmy Suprahon.

Główna 32 - Kamienicę wybudowano na miejscu starego parterowego budynku z 1889 r.

według planów architekta ze Zlina F. L. Gahura. Kamienicę zajmował sklep z butami znanej na całym świecie firmy Bat'a ze Zlina. Cieszyńska filia zatrudniała 8-10 osób, drugi sklep firmy znajdował się w Sibicy

. Oprócz sklepu obówniczego działał tu również Dom Odzieżowy Józefa Schönberga. Na pierwszym piętrze znajdował się magazyn oraz zaplecze socjalne dla pracowników Bat'i. Drugie piętro zagospodarował Frydecki Bank Oszczędnościowy z filią w Czeskim Cieszynie. Budynek nieznacznie przebudowano w 1936 r. Po II wś. ponownie ulokowano tu sklep obuwniczy.

Główna 26 - Rogowa kamienica przypisana była do dzielnicy Saska Kępa z numerem operatu katastralnego 17. Numer posesji był podwójny. Dla ówczesnej Saskiej Kępy nr 28 (od 1894 r. do 1900 r. nr 26), natomiast dla ówczesnej Hasnegasse nr 1. Trudno ustalić, kiedy kamienica została zbudowana. Najprawdopodobniej przed 1894 r. W każdym razie na mapie katastralnej Brandysa z 1836 r. widnieje w tym miejscu budynek wykonany z cegły lub kamienia, który posiadał nr operatu katastralnego 76. Można przypuścić, iż był to inny obiekt, aniżeli opisywana kamienica. W najstarszej Książce Adresowej Cieszyna z 1874 r. jako właściciel został odnotowany Johann Goleschowski - karczmarz. Również w następnych latach właścicielem była rodzina Goleschowskich, w tym od 1902 r. Susanna Goleschowska - wdowa. W 1905 r. kamienicę nabył Johann Żbel, który w ten sposób przejął dom zajezdny i prawo do wyszynku (dom zajezdny prowadził od 1894 r.). Oprócz restauracji Żbela znajdował się tu zakład krawiecki Augustyny Smiatek oraz sprzedaż konfekcji Henrietty Goldmann. W latach II wś. na zapleczu działał zakład stolarski Josefa Kročka. Po II wś. ulokowano tu kwiaciarnię, która była czynna aż do wyburzenia budynku w latach 90 tych. W latach 60 tych część budynku wynajął dział techniczny Spółdzielni Mieszkaniowej, który troszczył się o kotłownie. Na miejscu wyburzonej kamienicy wzniesiony został nowy obiekt

. Przed wyburzeniem obiektu najstarsza generacja cieszyniaków używała dawnego określenia tej kamienicy - ,,u Żbela,,.