Pomnik Gabriela Narutowicza - W 1923 r. w Bielsku powstał Komitet Lokalny Uczczenia Pamięci Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej śp. Gabriela Narutowicza, wspierający ogólnopolski komitet o identycznej nazwie. Wówczas jednak działalność komitetu nie przyniosła większych rezultatów ze względu na nieprzychylność rady miejskiej i brak zainteresowania ze strony władz centralnych. Po przewrocie majowym w 1926 r. wydano urzędowy nakaz dotyczący propagowania osoby Narutowicza. W czerwcu 1927 r. powołany został w Bielsku Komitet Budowy Pomnika Pierwszego Prezydenta RP śp. Gabriela Narutowicza, na czele którego stanął dyrektor miejscowej policji, Jan Podgórski. Patronat nad budową objęli: premier Józef Piłsudski, wicepremier Kazimierz Bartel oraz prezydent Ignacy Mościcki. Po wyklarowaniu odpowiednich wniosków do władz miasta pod budowę pomnika zaproponowane zostały trzy lokalizacje: przed hotelem Prezydent (którego nazwa upamiętniała właśnie Narutowicza), przed Teatrem Miejskim i na placu Blichowym. Ostatecznie wybrano tę ostatnią. W początkach 1928 r. podjęto decyzję, że wykonawcą popiersia prezydenta będzie Jan Raszka. W czerwcu doszło do podpisania umowy z firmą Kamień na wykonanie całości pomnika. Uroczystość odsłonięcia pomnika odbyła się 28 października 1928. Uczestniczyło w niej około trzech tysięcy osób, przy czym nie było żadnego przedstawiciela władz centralnych (pojawił się jedynie wojewoda śląski, Michał Grażyński). W dniu odsłonięcia na pomniku zabrakło właściwego popiersia Narutowicza. Odlana w brązie rzeźba trafiła na swoje miejsce dopiero na początku roku 1930. W 1939 r., po zajęciu Bielska przez wojska niemieckie i włączeniu go w granice III Rzeszy, pomnik został zburzony. Zachował się jedynie postument. W 1961 r. w tym samym miejscu powstał pomnik Adama Mickiewicza.

Narutowicz nie miał nic wspólnego z miastem, dlatego też fakt powstania pomnika uznawany był za demonstrację polskości w zdominowanym przez ludność niemiecką mieście. Co więcej, w okresie międzywojennym był to jedyny pomnik pierwszego prezydenta II RP (!).

Park Włókniarzy - Znajduje się na historycznym Żywieckim Przedmieściu, pomiędzy ul. Partyzantów, 1 Maja, Leszczyńską i rzeką Białą. Powstał w 1899 r. jako Planty Blichowe (Blich to druga nazwa Żywieckiego Przedmieścia). Obecną nazwę nadano w okresie powojennym. Północna część parku przechodzi w plac Adama Mickiewicza (przed 1939 r. noszący nazwę pl. Blichowy, a w latach PRL – pl. Obrońców Pokoju). Od II poł. XIX wieku aż po lata 70. XX wieku był miejscem, w którym odbywały się wiece, demonstracje i inne wydarzenia masowe. Do historii przeszła m.in. trzytysięczna demonstracja młodzieżowa w marcu 1968. W 1928 r. wzniesiony tu został pomnik Gabriela Narutowicza, pierwszego prezydenta II RP. Był to jedyny w Polsce pomnik tego polityka, mimo że nie miał on nic wspólnego z miastem, dlatego też jego budowę można uznać za demonstrację polskości w zdominowanym przez ludność niemiecką mieście. W roku 1939 został zburzony przez Niemców, a na jego miejscu stanął w 1961 r. pomnik Adama Mickiewicza. W południowo-zachodniej części parku znajdują się korty tenisowe z pawilonem sportowym w formie pałacyku miejskiego powstałym w roku 1928 wg projektu Alfreda Wiedermanna zastępując drewniany Pawilon Lodowy z 1894 r. Na północ od kortów park od ulicy Partyzantów oddzielają dwa budynki z początków XX wieku, w których dziś mieszczą się: Powiatowy Urząd Pracy oraz Poradnia Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Zespołu Chorób Płuc i Gruźlicy w Bystrej. Sam park jest obszarem cennym przyrodniczo ze względu na, mające status pomników przyrody, aleje kasztanowców zwyczajnych i platanów klonolistnych.

Z Wikipedii:

Autorzy:

Licencja:

Plac Mickiewicza Adama - Plac w śródmieściu Bielska-Białej (w administracyjnej dzielnicy Śródmieście Bielsko), centralny punkt historycznego Żywieckiego Przedmieścia, zwanego także Blichem.

Do lat 70. XIX wieku odbywały się tu jarmarki na bydło. Następnie był miejscem zabaw, wieców i demonstracji. Do 1939 r. odbywały się tu liczne manifestacje organizacji polskich i robotniczych (przede wszystkim dlatego, że w okolicy znajdowały się "Dom Polski" i "Dom Robotniczy"). W latach 1895-1927 plac przecinała linia tramwajowa i znajdował się na nim przystanek "Blich". W 1928 r. w centralnej części placu odsłonięto pomnik Gabriela Narutowicza. Wtedy też katowicki zarządca zieleni miejskiej, Richard Sallmann, zaprojektował istniejący do dziś układ zieleni. W 1939 r. pomnik polskiego prezydenta został zburzony, a w jego miejscu powstał w 1961 r. pomnik Adama Mickiewicza. Do 1928 oraz od 1939 do 1945 r. nosił nazwę pl. Blichowego/Bleichplatz, w latach 1928-1939 - pl. G. Narutowicza, a po 1945 - pl. A. Mickiewicza.

Jego wschodnia część płynnie przechodzi w park Włókniarzy natomiast na północny zachód od niego znajduje się ruchiwe skrzyżowanie ul. Partyzantów, 1 Maja i Michałowicza.