Główna 18A - Dom był przypisany do dzielnicy Saska Kępa z numerem operatu katastralnego 36 (w 1894 r. był to nr 18A, przed 1905 r. nr 18, natomiast od 1913 r. nr 36). Numer posesji był 30 (od 1894 r. do 1899 r. nr 28). Trudno ustalić, kiedy dom został zbudowany. Najprawdopodobniej przed 1894 r. W każdym razie na mapie katastralnej Brandysa z 1836 r. widnieje w tym miejscu budynek wykonany z cegły lub kamienia, który posiadał nr operatu katastralnego 75. Można przypuścić, iż był to inny obiekt, aniżeli opisywany dom. Pod tym samym numerem widnieją jeszcze trzy inn murowane obiekty, w tym

,

, które zapewne tworzyły mieszczański dwór. Podług najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. właścicielem obiektu był Alois Bilowitzki. W 1877 r. obiekt należał do Johanna Bilowitzkiego, w 1886 r. do Aloisa i Josefy Bilowitzkich. Od 1894 r. stał się własnością żydowskiej rodziny Altmannów. W 1892 r. przeprowadzono renumerację obiektów (w całym Cieszynie) - dotąd istniał jeden wspólny nr dla trzech obiektów (czwarty najprawdopodobniej już nie istniał). Od tego czasu obiekty posiadały numery 18

, 18A - opisywany dom i 18B

. Obiekt był parterowym, drobnomieszczańskim budynkiem, który jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku był charakterystycznym elementem zabudowy Saskiej Kępy. Pod koniec XIX w. istniały już tylko cztery podobne obiekty, resztę zastąpiły reprezentacyjne kamienice. Od 1894 r. miał tu swój sklep Josef Abraham Schleuderer, który handlował z produktami zbożowymi i ziemniakami. Oprócz sklepu działał tu także szewc Robert Salasch. W około 1925 r. na miejscu wyburzonego domu wzniesiono dwie nowe kamienice, a mianowicie kamienicę Salomona Hupperta

oraz sklep obuwniczy marki Bat'a

. Pomiędzy sąsiednią kamienicą Johanna Żbela

, a tymże domem, znajdowała się wąska niezabudowana przestrzeń, która pełniła funkcję ścieżki łączącej ul. Wiaduktową z ul. Saska Kępa.