Teatr Polski - Pierwszy bielski teatr, nie licząc istniejącej od 1791 r. prywatnej sceny Daniela Eisenberga, powstał w 1813 r. Był to zamkowy "Hochfurstliches Theater" prowadzony pod dyrekcja F. Frankiego. Spłonął on w czasie pożaru miasta w 1836 r. Nowa sala, licząca 540 miejsc, powstała w 1857 r. na piętrze budynku domu cechowego przy pl. Smolki, jednak coraz poważniej zaczęto myśleć o budowie budynku teatralnego z prawdziwego zdarzenia. Dzięki zbiórce pieniędzy wśród mieszkańców Bielska, Białej i Lipnika w latach 1889-1890 wzniesiono według projektu wiedeńskiego architekta Emila von Förstera okazały gmach Teatru Miejskiego (po 1945 przemianowany na "Teatr Polski") przy dzisiejszej ul. 1 Maja. Reprezentuje on styl eklektyczny z przewagą neoklasycyzmu i neobaroku. Na fasadzie, ozdobionej ponadto posągami Apolla oraz muz: Melpomeny i Talii, wykorzystano motyw rzymskiego łuku triumfalnego. Teatr w swoim kształcie, zgodnie z założeniem Förstera, przypomina Operę Wiedeńską i Teatr Narodowy w Budapeszcie. Do dziś zachowała się kurtyna z 1890 r. przedstawiająca Taniec Nimf, wykonana w pracowni Franciszka Rottonary. W kwietniu 2008 r. zakończył się generalny remont elewacji teatru, wraz z konserwacją wszystkich rzeźb, iluminacją, a także wymianą poszycia dachowego. Zyskał również nową, obrotową scenę, klimatyzację i nowe oświetlenie, a piwnicę zaadaptowano na kawiarnię. Przed budynkiem teatru znajduje się zabytkowa fontanna z 1895 r., podarowana miastu przez budowniczych bielskich wodociągów.

Bielskie tramwaje - Pierwszą linię tramwaju elektrycznego w Bielsku-Białej uruchomiono 11 grudnia 1895 roku. Miasto było wraz z Elblągiem drugim na terenie obecnej Polski (po Wrocławiu), w którym zaczął funkcjonować ten środek transportu. Linia liczyła 4959 metrów długości i była jednotorowa, o prześwicie torów 1000 mm. Biegła od Dworca Głównego do Cygańskiego Lasu, popularnej dzielnicy wypoczynkowej, przez: ul. 3 Maja, pl. Chrobrego, Zamkową, 1 Maja, pl. Mickiewicza, Partyzantów, Kustronia i Olszówka. Zajezdnia znajdowała się przy dzisiejszej ul. Partyzantów (na wysokości kortów tenisowych w Parku Włókniarzy). W 1927 r. dokonano nieznacznej zmiany przebiegu linii: zamiast przez ul. 1 Maja tramwaje jeździły odtąd równoległymi do niej odcinkami ulicy Zamkowej i Partyzantów oraz przez pl. Żwirki i Wigury. Szczyt frekwencji (ponad 3 mln pasażerów) osiągnięto w roku 1941. W latach 50. przygotowano projekt rozbudowy sieci tramwajowej. Z pięciu projektowanych linii powstała tylko jedna - od dworca do dzielnicy Aleksandrowice (końcowy przystanek w rejonie dzisiejszego węzła drogowego "Hulanka") licząca 2,6 km. Linia "2" (linii do Cygańskiego Lasu nadano numer "1") została uroczyście otwarta 22 lipca 1951 r. W latach 60. powszechna wówczas niechęć do "anachronicznej" komunikacji tramwajowej, niedoinwestowanie tramwajów oraz narastający ruch samochodowy spodowały, że dalsze istnienie trakcji stanęło pod znakiem zapytania. Ostatecznie we wrześniu 1970 r. podjęto decyzję o likwidacji linii tramwajowych. Ostatni tramwaj zjechał do zajezdni 30 kwietnia 1971. Bielsko-Biała zostało ostatnim miastem, które zlikwidowało sieć tramwajową w tamtych czasach.

Fontanna przed Teatrem Polskim - Stojąca na pl. Teatralnym fontanna została podarowana miastu przez pierwszego dyrektora bielskich wodociągów, Karla Freihera von Schwarza. Uroczystość jej odsłonięcia odbyła się 19 listopada 1895 r. W latach 50. XX wieku w nieznanych okolicznościach zniknęła z krajobrazu placu. Na jej miejscu ustawioną betonową prowizorką, która zadomowiła się na kolejne pięćdziesiąt lat. W 2005 r. spółka wodociągowa Aqua sfinansowała rekonstrukcję fontanny, której dokonano na podstawie starych fotografii. Wodostrysk wykonany jest z brązu. Na środku dużej misy stoi amorek, trzymający w ręku pucharek. Woda wypływa m.in. ze wznoszącej się nad nim iglicy, z pucharka i spod nogi. Fontanna jest otoczona dużą, marmurową rozetą, w której zamontowano dysze, a płynące z nich strumienie tworzą wodną kopułę wokół amorka. W nocy jest podświetlana. Dodatkowego uroku dodają jej okalające ją klomby kwiatowe.